Ενότητα 5η Η ελεημοσύνη βασίλισσα των αρετών

 

Ενότητα 5^η Η ελεημοσύνη βασίλισσα των αρετών

Ἀγαπητοί, μὴ γινώμεθα τῶν ἀλόγων θηριωδέστεροι.	Αγαπητοί, ας μη γίνουμε αγριότεροι από τα ζώα.
Ἐκείνοις πάντα κοινὰ καὶ οὐδὲν τοῦ ἄλλου πλέον ἔχει·	Σ’ εκείνα όλα είναι κοινά και κανένα δεν έχει περισσότερα από τα άλλα·
σὺ δὲ ἄνθρωπος ὤν, θηρίου γίνῃ χαλεπώτερος,	εσύ όμως αν και είσαι άνθρωπος, γίνεσαι πιο άσπλαχνος από τα θηρία,
μυρίων πενήτων τροφὰς μιᾷ κατακλείων οἰκίᾳ.	κλείνοντας ερμητικά σε ένα σπίτι όσα τρόφιμα θα αρκούσαν για να θρέψουν αμέτρητους φτωχούς.
Καίτοι γε οὐχ ἡ φύσις ἡμῖν μόνη κοινή,	Και βέβαια, δεν είναι μόνο η φύση μας κοινή,
ἀλλὰ καὶ ἕτερα πλείονα·	αλλά και άλλα περισσότερα·
οὐρανὸς κοινὸς καὶ ἥλιος καὶ σελήνη καὶ ἀστέρες καὶ ἀὴρ καὶ θάλασσα καὶ γῆ καὶ ζωὴ καὶ τελευτὴ καὶ γῆρας καὶ νόσος καὶ ὑγεία καὶ χρεία τροφῆς καὶ ἐνδυμάτων.	κοινός είναι ο ουρανός και ο ήλιος και η σελήνη και τα αστέρια και ο αέρας και η θάλασσα και η γη και η ζωή και ο θάνατος και τα γηρατειά και οι αρρώστιες και η υγεία και η ανάγκη τροφής και ρούχων.
Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον	Πώς λοιπόν δεν είναι παράλογο
τοὺς ἐν τοσούτοις κοινωνοῦντας ἀλλήλοις	αυτοί που μοιράζονται τόσα πολλά μεταξύ τους
ἐν τοῖς χρήμασιν οὕτως εἶναι πλεονέκτας,	στα χρήματα να είναι τόσο πλεονέκτες,
καὶ τὴν αὐτὴν μὴ διατηρεῖν ἰσονομίαν;	και να μη διατηρούν την ίδια ισονομία;
Ὁ γὰρ θάνατος τῆς μὲν ἀπολαύσεως ἀπάγει,	Γιατί ο θάνατος απομακρύνει από την απόλαυση
πρὸς δὲ τὰς εὐθύνας ἄγει.	και οδηγεί στην τιμωρία.
Ἵν’ οὖν μὴ τοῦτο γένηται,	Για να μη γίνει κάτι τέτοιο,
πολλῇ χρησώμεθα τῇ ἐλεημοσύνῃ.	ας εφαρμόσουμε την ελεημοσύνη.
Αὔτη γάρ ἐστιν ἡ βασίλισσα τῶν ἀρετῶν,	Γιατί αυτή είναι η βασίλισσα των αρετών,
ἥ καὶ ἑξαιρήσεται ἡμᾶς τῆς τιμωρίας.	η οποία θα μας απαλλάξει από την τιμωρία.
Τὰ περιττὰ δὴ ποιήσωμεν χρήσιμα,	Ας κάνουμε τα περιττά χρήσιμα,
τὸν πολὺν προέμενοι πλοῦτον,	αφού παραμερίσουμε τον πολύ πλούτο,
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς κρίσεως,	και την ημέρα της κρίσεως,
κἄν μυρία ὧμεν πεπλημμεληκότες,	ακόμη κι αν έχουμε διαπράξει πολλά παραπτώματα
ὁ Θεὸς μεταδώσει συγγνώμης ἡμῖν.	ο Θεός θα μας συγχωρήσει.

Ἰωάννης Χρυσόστομος, Εἰς τὸ ῥητὸν τοῦ Προφήτου Δαυΐδ, PG 55, 517-518 (διασκευὴ)

© Ελληνικός Πολιτισμός - Γιάννης Παπαθανασίου

Για ασκήσεις μπορείτε να πατήσετε ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Ενότητα 4η Οι Σεληνίτες

 Ενότητα 4^η Οι Σεληνίτες

Καλὸς δὲ παρὰ Σεληνίταις νομίζεται,	Όμορφος κατά τη γνώμη των Σεληνιτών θεωρείται,
ἢν πού τις φαλακρὸς ἦ.	αν κάποιος είναι φαλακρός.
Καὶ μὴν καὶ γένεια φύουσιν μικρὸν ὑπὲρ τὰ γόνατα.	Και μάλιστα και γένια αφήνουν να φυτρώσουν λίγο πάνω από τα γόνατα.
Καὶ ὄνυχας ἐν τοῖς ποσίν οὐκ ἔχουσιν,	Και νύχια στα πόδια δεν έχουν,
ἀλλὰ πάντες εἰσὶν μονοδάκτυλοι.	αλλά όλοι είναι μονοδάκτυλοι.
Καὶ ἐπειδὰν ἢ πονῶσιν ἢ γυμνάζωνται,	Και όταν κοπιάζουν ή γυμνάζονται,
γάλακτι πᾶν τὸ σῶμα ἱδροῦσιν,	ιδρώνουν παράγοντας γάλα σ’ όλο τους το σώμα,
ὥστε καὶ τυροὺς ἀπ’αὐτοῦ πήγνυνται.	ώστε απ’ αυτό παρασκευάζουν τυρί.
Τοὺς δὲ ὀφθαλμοὺς περιαιρετοὺς ἔχουσι	Και τα μάτια έχουν πρόσθετα
καὶ πολλοὶ τοὺς σφετέρους ἀπολέσαντες	και πολλοί αν χάσουν τα δικά τους
παρ’ ἄλλων χρησάμενοι ὁρῶσιν.	βλέπουν χρησιμοποιώντας αυτά που παίρνουν από τους άλλους.
Τινὲς δὲ καὶ πολλοὺς ἀποθέτους ἔχουσιν, οἱ πλούσιοι.	Κάποιοι, οι πλούσιοι, έχουν πολλά αποθηκευμένα, για ώρα ανάγκης.
Κάτοπτρον δὲ μέγιστον κεῖται ὑπὲρ φρέατος οὐ πάνυ βαθέος.	Και ένας πολύ μεγάλος καθρέφτης βρίσκεται πάνω από ένα όχι πολύ βαθύ πηγάδι.
Ἂν μὲν οὖν εἰς τὸ φρέαρ καταβῇ τις,	Κι αν κάποιος κατεβεί στο πηγάδι,
ἀκούει πάντων τῶν ἐν τῇ γῇ λεγομένων,	ακούει όλα όσα λέγονται στη γη,
ἐὰν δὲ εἰς τὸ κάτοπτρον ἀποβλέψῃ,	κι αν κοιτάξει προσεκτικά προς τον καθρέφτη,
πάσας μὲν πόλεις, πάντα δὲ ἔθνη ὁρᾷ.	βλέπει όλες τις πόλεις και όλα τα έθνη.
Τότε καὶ τοὺς οἰκείους ἐγὼ ἐθεασάμην	Τότε είδα κι εγώ τους συγγενείς μου
καί πᾶσαν τὴν πατρίδα,	και όλη την πατρίδα,
εἰ δὲ κἀκεῖνοι ἐμὲ ἑώρων,	αν όμως κι εκείνοι μ’ έβλεπαν,
οὐκέτι ἔχω εἰπεῖν.	δεν μπορώ καθόλου να το πω.
Ὅστις δὲ ταῦτα μὴ πιστεύει οὕτως ἔχειν,	Όποιος δεν πιστεύει ότι αυτά έτσι είναι
ἂν ποτε καὶ αὐτὸς ἐκείσε ἀφίκηται,	αν κάποτε κι αυτός φτάσει εκεί,
εἲσεται ὡς ἀληθῆ λέγω.	θα καταλάβει ότι λέω αλήθεια.

Λουκιανός, Ἀληθὴς Ἱστορία 1.23-26 (διασκευὴ)

© Ελληνικός Πολιτισμός - Γιάννης Παπαθανασίου

Ασκήσεις για την καλύτερη κατανόηση του κειμένου μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ, ΕΔΩ, ΕΔΩ

Επίσης ένα σταυρόλεξο ΕΔΩ

Σύνταξη απαρεμφάτου

 

Μπορείτε να διαβάσετε και ΕΔΩ. Λέει περισσότερα από όσα χρειάζεστε προς το παρόν αλλά μπορείτε να διαβάσετε για το ειδικό και το τελικό απαρέμφατο, την ταυτοπροσωπία και την ετεροπροσωπία.(ΜΗΝ διαβάσετε γι την απρόσωπη σύνταξη)

Ασκήσεις μπορείτε να κάνετε ΕΔΩ, ΕΔΩ και ΕΔΩ

Γ κλίση

 

Γ κλίση

 

Το χρέος του ιστορικού

 

Τάξη Β, ενότητα 3^η Το χρέος του ιστορικού

Ἐν μὲν οὖν τῷ λοιπῷ βίῳ	Για τον υπόλοιπο, λοιπόν, βίο
τὴν τοιαύτην ἐπιείκειαν ἴσως οὐκ ἂν τις ἐκβάλλοι·	δε θα μπορούσε κάποιος να αποβάλει αυτού του είδους την εύνοια (προς γνωστούς και φίλους)·
καὶ γὰρ φιλόφιλον εἶναι δεῖ τὸν ἀγαθὸν ἄνδρα καὶ φιλόπατριν	γιατί, πράγματι, ο αγαθός άντρας πρέπει να αγαπάει τους φίλους του και την πατρίδα του
καὶ συμμισεῖν τοῖς φίλοις τοὺς ἐχθροὺς	και να μισεί τους ίδιους εχθρούς που μισούν και οι φίλοι του
καὶ συναγαπᾶν τοὺς φίλους·	και να αγαπά τους ίδιους φίλους (που αγαπούν και οι φίλοι του)·
ὅταν δὲ τὸ τῆς ἱστορίας ἦθος ἀναλαμβάνῃ τις,	όταν, όμως, κάποιος υιοθετεί το χαρακτήρα του ιστορικού
ἐπιλαθέσθαι χρή πάντων τῶν τοιούτων	πρέπει να τα ξεχάσει όλα αυτά
καὶ πολλάκις μὲν εὐλογεῖν καὶ κοσμεῖν	και πολλές φορές πρέπει να επαινεί και να τιμά
τοῖς μεγίστοις ἐπαίνοις τοὺς ἐχθρούς,	με τους μεγαλύτερους επαίνους τους εχθρούς,
ὅταν αἱ πράξεις ἀπαιτῶσι τοῦτο,	όταν οι πράξεις το απαιτούν,
πολλάκις δ’ἐλέγχειν καὶ ψέγειν ἐπονειδίστως τοὺς ἀναγκαιοτάτους,	και πολλές φορές θα χρειαστεί να κατακρίνει και να κατηγορεί κατά τρόπο που ντροπιάζει τους στενούς συγγενείς,
ὅταν αἱ τῶν ἐπιτηδευμάτων ἁμαρτίαι τοῦθ’ ὑποδεικνύωσιν.	όταν τα σφάλματα στις πράξεις τους αυτό υποδεικνύουν.
Ὥσπερ γὰρ ζῴου τῶν ὄψεων ἀφαιρεθεισῶν	Όπως ακριβώς, όταν ένας ζωντανός οργανισμός χάσει τα μάτια του,
ἀχρειοῦται τὸ ὅλον,	αχρηστεύεται ολόκληρος,
οὕτως ἐξ ἱστορίας ἀναιρεθείσης τῆς ἀληθείας	έτσι κι από την ιστορία αν αφαιρεθεί η αλήθεια
τὸ καταλειπόμενον αὐτῆς	ό,τι απομένει από αυτήν
ἀνωφελὲς γίνεται διήγημα.	γίνεται ανώφελο (ασήμαντο) διήγημα.

Πολύβιος, Ἱστορίαι 1.14.4-7

© Ελληνικός Πολιτισμός - Γιάννης Παπαθανασίου

Για την καλύτερη κατανόηση του κειμένου μπορείτε να κάνετε την άσκηση που είναι: ΕΔΩ

και ΕΔΩ

Η κλίση του εἰμί

 

Απαρέμφατο

Ενεστώτα: εἶναι

Μέλλοντα: ἔσεσθαι

Μετοχή

Ενεστώτα: ὤν, οὖσα, ὄν

Μέλλοντα: ἐσόμενος, ἐσομένη, ἐσόμενον

Ασκήσεις εμπέδωσης: 

ΕΔΩ

ΕΔΩ